Babasıyla zaman geçiren çocuklar

26 Haziran 2018

Hazırlayan: Özge Selçuk Bozkurt

Önceden erkekler oğul, ağabey, koca iken, minik bir insanın hayatlarına katılmasıyla yeni bir isim alırlar: “Baba” Bir bebeğin oluşması için ne kadar önemli ise yetişmesi için de önemlidir bu kişi. Hem bebeğin doğumuyla sadece anneyi rahatlatan görev paylaşımı yapan ona destek olan kişi olarak değil; sağlıklı bireyler yetişmesi için de gereklidir BABA.

Yapılan araştırmalara göre, henüz anne karnındayken 28. hafta civarı babasının sesini ayırt etmeye başlayan bebek; dünyaya gelmesiyle de babasının dokunuşu ile tanışıyor. Kucak ihtiyacı, gaz için rahatlatan kişi ve anne emziremiyorsa biberonla besleyen kişi olarak da çocuğun ihtiyaçlarını gideren kişi olur. Ama sadece o kadar değil; güvenli bağlanarak güven ve sonrasında özgüven gibi sağlıklı kişilik yapısını oluşturmasına destek verdiği de bilinirken araştırmalar şimdi de baba çocuk ilişkisinin bebeğin zeka gelişimini de olumlu yönde etkilediğini ortaya çıkardı.

Güvenli bağlanma baba ile daha da sağlam olur
Bebek, ihtiyacını zamanında karşılayan onu anlayan ve dolayısı ile varlığı ile huzur veren kişiye karşı bağ oluşturur ve ona güvenir. Bu kişi ebeveyn olabileceği gibi çocuğa bakım veren tüm yetişkinleri de kapsayabilir. Güvenli bağlanmanın sadece tek kişiye karşı oluşması, o kişiye karşı bebeği bağımlı kılar. O ebeveynde de “ben olmasam çocuğa kimse benim gibi bakamaz” algısı gelişir. İki taraflı birbirine bağlanma gelişir aslında. Anne emziriyorsa bebeğin besin ihtiyacı tamamen anne tarafından karşılanıyorsa, bebek bakımı ve rahatlatması konusunda bebek doğar doğmaz mutlaka babanın desteği de alınmalı. Olaya baba da dahil edilmelidir.

Bebeklerde tercih başlıyor
Anne ve babanın bebeğin sorumluluğunu almaya başladığı doğum ile birlikte
her iki ebeveynin onu tutuşu , besleme şekli, sesi…vb bebeğin her iki ebeveynin farklı özelliklere sahip olduğunu erken dönemde fark etmesini sağlayacaktır.

Çocuğun 6. ay civarında bilişsel gelişimin bir aşaması olan tercih etmeye başlamasıyla karnı acıktığında annesini, oyun ihtiyacında babasını… gibi ihtiyaçlarını karşılayan ebeveynlerini gördüğünde hareketlenmesine göre anlaşılabilecektir.

İmperial Collage tarafından yapılan bir araştırmada da 3 aydan küçük bebeklerin babanın onunla sakince ve ne kadar süre ile ilgilenmesinin bebeğin bilişsel yeteneklerini etkilediğini ortaya koymuştur.

2002’de, Kanada Guelph Üniversitesi’nde bebekleri olan babalarla yapılan bir araştırmanın sonuçları bu günlerde kendisini göstermiş; babaları ile zaman geçiren bebeklerin okuduğu okullar ve başarı düzeyleri incelenmiş ve eğitim alanındaki başarısını artırdığını tespit etmiştir.

Babaları ile zaman geçiren bebeklerin okuduğu okullar ve başarı düzeyleri incelenmiş ve eğitim alanındaki başarısını arttırdığı tespit edilmiş. 

Günümüz yetişkinlerinin Küçüklüğünde anne ve babasıyla ayrı ayrı oyun zamanı geçirdiğini hatırlayan yok denecek kadar azdır. Oysa yeni nesil ebeveynlerde annenin çalışma hayatına atılması, tek çocuklu ailelerin artması, artık çekirdek aile sistemin görülmesi, apartman çocukluğunun artması  gibi sebeplerle çocuğun oyun ihtiyacını ebeveynleri gidermekte. Artık oyun ihtiyacı çocuk için “temel ihtiyaç” olarak sayılabilmektedir çünkü.